• زنجیره های تامین مجددا در معرض خطر هستند و به نظر نمی رسد وضعیت فعلی به این زودی بهبود یابد.

بیش از هشت هفته از قرنطینه سراسری شانگهای می­گذرد در حالی که قرار بر توقف آن در سی ام اردیبهشت ماه بود. اما آن روز به پایان رسید و جز معدودی اصلاحات اتفاق دیگری نیافتاد. اکثر جمعیت ۴۱ میلیون نفری شهر شانگهای به دلیل سیاست های بهداشتی به طور کامل یا مشروط در محل زندگی خود گیر افتاده­اند.

برعکس قرنطینه در آمریکا، چینی ها به طور کامل در قرنطینه هستند و قادر به خروج از آپارتمان خود تحت هیچ عذری نمی­ باشند حتی پیاده روی، خرید مایحتاج یا ورزش. حتی غذا نیز توسط دولت درب منازل ارسال می­شود.

ناحیه شهری شانگهای یکی از بزرگترین مراکز صنعتی چین در حوزه تامین قطعات الکترونیکی و خودرویی است. این شهر محل قرارگیری بزگترین بندر کانتینر دنیا و یکی از اصلی ترین فرودگاه هایی است که مسئولیت ارائه خدمات تجاری و حمل و نقل کالا را بر عهده دارد.

اکنون بندر اصلی شانگهای صرفا با ظرفیتی جزئی مشغول به فعالیت است و به دلیل عملکرد محدود و کمبود راننده در دسترس جهت انتقال کانتینرها به درون و بیرون بندر، شاهد انتقال بخش کوچکی از آنها هستیم. اکثر کارخانه ها تعطیل یا فعالیت جزئی دارند. کارگران در کارخانه ها محبوس هستند و اجازه خروج ندارند. آنها صرفا کار می­کنند، می­خورند و در کارخانه می­خوابند.

به دلیل سیاست به صفر رساندن موارد ابتلا به کووید، در صورت ثبت نتیجه مثبت ابتلا باید به مراکز قرنطینه در کنار دیگر افراد مبتلا منتقل شده و مجاز به استراحت و درمان در منزل نیستید.

همان اندازه که این چشم انداز تاریک به نظر می­رسد، آثار آن را بر زنجیره های تامین جهانی تصور کنید که تا چه میزان می­ تواند بدتر از اختلالات ابتدای شیوع پاندمی باشد. خریداران غربی برای تهیه کالاهای نهایی و قطعات مورد نیاز از منطقه با مشکل مواجه هستند. یا کارخانه ها تولید نمی کنند یا امکان حمل محموله ها وجود ندارد.

کارخانه‌هایی در منطقه شانگهای که تامین کارخانه‌های دیگری را در سراسر چین بر عهده دارند، اکنون باعث کمبود قطعات تولیدی شده‌اند. بنادر جنوبی در فوژو، شنژن و هنگ کنگ به شرایط پس افت برخورده­اند. کمبودها بر کالاهای مصرفی نیز تأثیر می گذارد. اپل در سه ماهه جاری به دلیل کمبود زنجیره تامین و تعطیلی کارخانه‌ها در چین با 8 میلیارد دلار ضربه مواجه شده است.

علیرغم همه‌گیری، مسائل ژئوپلیتیک، تحریم‌های تجاری و تعرفه‌های جریمه، واردات ایالات متحده از چین در سال 2021 به دلیل افزایش هزینه‌های مصرف‌کننده به بالاترین حد خود رسیده و احتمالاً در طول سال 2022 نیز همچنان رشد خواهد کرد. آمریکایی‌ها به خرید کالا از چین ادامه می‌دهند و این به افزایش تقاضا برای حمل و نقل کانتینر دامن می­زند.

دیر یا زود، محدودیت ها برداشته می شود و فعالیتهای شانگهای به حالت عادی باز می گردد. اما وقتی این اتفاق بیافتد، حجم عمده‌ای از محموله‌هایی که در صف خروج از چین بوده‌اند، به سمت بنادر ساحل غربی روانه می­شوند و کشتی‌های معطل جامانده، انتظار تخلیه در بنادر مقصد از اوکلند گرفته تا لس‌آنجلس/لانگ بیچ و بنادر دیگر را خواهند کشید. این نوع عدم تعادل در عرضه و تقاضا برای جابه‌جایی کالا ماه‌ها و حتی سال‌ها ادامه خواهد داشت.

عوارض بیشتر جنگ در اوکراین نیز به زودی آشکار خواهد شد. به عنوان مثال، نئون گازی است که برای تولید نیمه هادی ها استفاده می شود و عمدتاً از اوکراین تهیه می شود. انتظار می رود عرضه فعلی نئون تا سه ماه دوام پیدا کند زیرا تولید در اوکراین متوقف شده است و امیدی به از سرگیری تولید وجود ندارد. انتظار می رود کمبودها فراتر از سال 2023 ادامه یابد، بنابراین به احتمال زیاد کمبود نئونی خواهیم داشت که ممکن است تولید نیمه هادی ها را به تاخیر بیاندازد یا با تعطیلی مواجه نماید – علاوه بر عرضه نیمه هادی که قبلاً محدود شده است، هم کالاهای صنعتی و هم کالاهای مصرفی نیز تحت تاثیر قرار خواهند گرفت. فقط سعی کنید یک ماشین جدید بدون نیمه هادی بخرید! زنجیره های تامین جهانی، از مواد اولیه تا کالاهای مصرفی تمام شده دوباره در معرض خطر قرار دارند.

آنچه اکنون در منطقه کلان شهر شانگهای می گذرد می تواند چندین برابر قرنطینه های قبلی تاثیرگذار باشد. همراه با قرنطینه در شانگهای و اکنون پکن و جنگ اوکراین، زنجیره‌های تامین جهانی دوباره در خطر هستند. بعید است که این وضعیت به این زودی ها بهتر شود.