در این دوران آسیب دیده از کووید،ابرهای طوفانی رکود در افق اقتصاد جهانی گرد هم آمده­ اند.

حتی با وجود اینکه شرکت‌ها در مقابله با عدم قطعیت‌های امروزی دست پر بیرون آمده­اند، به آنها توصیه می‌شود که به آمادگی در برابر رکودی که می‌تواند با بحران مالی 2008 قابل قیاس باشد، فکر کنند.

چشم انداز همچنان نامعلوم است

نیروهای اقتصادی و اجتماعی که می توانند به یک رکود تمام عیار دامن بزنند، در حدود دو سال گذشته در حال شکل گیری بوده ­اند.

در سال 2020، تقاضا برای کالاها و خدمات از ارتفاع بلندی سقوط کرد چرا که بحران کووید-19 مصرف کنندگان را در خانه نگه داشت. کسب و کارهای بی شماری کوچک­تر یا بسته شدند، بیکاری افزایش یافت و تولید ناخالص داخلی ایالات متحده در سه ماهه دوم همان سال تقریبا 30 درصد کاهش یافت. دولت‌ها در سرتاسر جهان مقادیر هنگفتی پول به اقتصاد خود تزریق کردند که به حفظ خانواده‌ها کمک کرد، اما همچنین مازاد نقدی ایجاد کرد که بستری برای افزایش بی‌سابقه تقاضا فراهم نمود. تقاضا به ویژه برای محصولات شدید بود زیرا مردم هنوز در استفاده از خدماتی مانند سالن های ورزشی، سینما و رستوران ها تردید داشتند. در طول سال بعد، عوامل دیگری نیز وارد عرصه شدند، از جمله کمبود نیروی کار ناشی از ترک شغل، انتخاب خانه ماندن و بیمار شدن از کووید و انزوا. علاوه بر این، بحران کوید-۱۹ نارسایی های سیستم لجستیک حمل و نقل ایالات متحده را آشکار کرد که منجر به گلوگاه های گسترده­ ای شده. در نتیجه، زنجیره‌های عرضه جهانی از همگامی خارج و باعث کمبود محصول و افزایش شدید قیمت برای ظرفیت حمل و نقل و ذخیره‌سازی شدند.

این نیروهای اخلالگر امروز هم در کار هستند. ما همچنان گرفتار کمبود محصول هستیم – کمبود شیر خشک نمونه فعلی است – و همچنین محدودیت های نیروی کار و مشکلات تولید مرتبط با کووید در کارخانه ها. متاسفانه قیمت ها در دسامبر 2021، هفت درصد افزایش یافت و نرخ تورم در آن سال به بالاترین حد در 40 سال گذشته رسید. این خبر نگرانی‌ها از افزایش تورم و افزایش احتمالی نرخ‌های بهره را برانگیخت زیرا بانک‌های مرکزی تلاش می‌کنند این فشارهای تورمی را مهار نمایند.

آیا اثر شلاقی خواهد تازید؟

نیروی خطرناک دیگری که می­تواند به سقوط اقتصادهای پیشرو جهان در دامان رکود کمک کند، اثر شلاقی است.

متخصصان زنجیره تامین با این پدیده آشنا هستند. در شرایط رکود بالقوه، افزایش شدید تقاضا که شرکت‌ها اکنون در تلاش برای مدیریت آن هستند، ایجاد می‌شود. در این محیط، خرده‌فروشان سفارش‌های بزرگی را به توزیع‌کنندگان می‌دهند، که این امر باعث می‌شود که توزیع‌کنندگان برای حفظ موجودی‌های خود و همچنین در پاسخ به پیش‌بینی‌های خرده‌فروشان از رشد تقاضا، بیش از حد سفارش دهند. تولیدکنندگان و تامین کنندگان آنها از الگوی رفتاری مشابهی پیروی می کنند. نتیجه نهایی این است که اندازه سفارش ها و موجودی ها در هر پیوند در زنجیره تقویت می شوند و در انتهای زنجیره به شدت متورم می شوند. عدم اطمینان در مورد در دسترس بودن محصولات و زمان تحویل، امروزه این پدیده را تشدید کرده است.

در نهایت، با اوج گرفتن موج همه گیری و کاهش بحران، تقاضا کاهش می یابد. مردم به پرداخت هزینه‌های بیشتر برای خدمات و پرداخت کمتر برای کالاها برمی‌گردند، و زمانی که این اتفاق بیفتد، سفارش‌ها نیز به شدت کاهش می‌یابد. شرکت ها ناامیدانه تلاش خواهند کرد تا موجودی های متورم را تخلیه کنند. با پیشرفت بیشتر در بالادست، تأثیرات آن بر شرکت ها شدیدتر می شود و همانطور که در بحران مالی سال 2008 دیدیم، می­تواند رکودی را تغذیه کند که باعث شکست گسترده شرکت ها و از دست دادن مشاغل می شود.

تسکین موقت

همانطور که در مقالات پیشین نیز توضیح داده شد، اقداماتی وجود دارد که شرکت ها می توانند در حال حاضر برای کاهش شوک ناشی از رکود اقتصادی در آینده انجام دهند. به عنوان مثال، می توانند تامین کنندگان بسیار مهم را شناسایی کرده و آنها را از نزدیک تحت نظر داشته باشند، سلامت مالی شرکای ضروری را ارزیابی کنند، و راه های ممکن برای حمایت از فروشندگانی را که می توانند تحت فشارهای منفی رکود اقتصادی قرار گیرند، کشف کنند.

همچنین، ممکن است زمان آن رسیده باشد که برای بقا در رکود غبار از شیوه نامه­ها و أصول خود در زمان وقوع آن بروبید. حفظ وجوه نقد و کاهش سطح موجودی، منطقی کردن پایه تامین کنندگان و اولویت بندی مشتریان، همگی اقداماتی هستند که می توانند به شرکت ها در مقابله با طوفان کمک کنند.

شاید ناامید کننده باشد اگر نور تابیده شده از انتهای تونل – مسکن تقاضای مفرط امروز – را قطاری بدانیم که به سمت مقابل می آید. با این حال، شاید شرکت‌ها بتوانند با در نظر گرفتن این واقعیت که انجام اقدامات مناسب در حال حاضر می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا از ورود قطار دوری کنند، آرامش بیشتری کسب نمایند.